مقدمه : در این سری از مطالب تاریخچه ی باشگاه های جهان ، به سراغ تیم های لیگ برتری انگلیس یعنی حرفه ای ترین لیگ برتر حاضر در جهان و اروپا می رویم . این تیم ها در سراسر جهان طرفدار های زیادی دارند و دانستن مطالبی راجع به آنها و تاریخچه ی تاسیس آنها برای آنها جذاب می باشد . 6 تیم برتر انگلیسی یعنی منچستر یونایتد ، لیورپول ، منچستر سیتی ، چلسی، آرسنال و تاتنهام در بین تمام تیم های لیگ برتری طرفداران بیشتری دارند و این موجب شده تا آنها همواره در راس کانون توجهات لیگ انگلیس باشند .

در این سری از مطالب سعی خواهیم کرد هر 20 تیم لیگ برتری انگلستان را بررسی کنیم و با فراز و نشیب تاریخ آنها و داستان تاسیس آنها آشنا شویم . در این قسمت از این سری به سراغ لیدز یونایتد ، یکی از قدیمی ترین باشگاه های جهان می رویم.

تاریخچه :


باشگاه فوتبال لیدز یونایتد یک باشگاه فوتبال حرفه ای انگلیسی است که در شهر لیدز ، یورکشایر غربی ، مستقر است . این باشگاه در سال 1919 پس از انحلال لیدز سیتی توسط لیگ فوتبال تاسیس شد و ورزشگاه اللند رود آنها را تصاحب کرد . این باشگاه در حال حاضر در لیگ برتر ، بالاترین سطح فوتبال انگلیس بازی می کند که پس از صعود از مسابقات قهرمانی دسته یک در فصل ۲۰۱۹-۲۰۲۰ به این دسته از رقابت ها رسیده است . بیشتر تاریخ آنها صرف رقابت در دسته یک فوتبال انگلیس شده است .

طولانی ترین دوره مداوم آنها در لیگ برتر ، یک دوره 18 ساله بین 1964 تا 1982 بوده است . این در حالی ایت که طولانی ترین دوره آنها خارج از آن 16 سال بین 2004 تا 2020 بود . باشگاه لیدز یونایتد سه قهرمانی در لیگ انگلیس ، یک جام حذفی ، یک لیگ کاپ و دو جام کامیونیتی شیلد دارند و دو جام بین المللی کسب کرده اند . باشگاه لیدز یونایتد با شکست بایرن مونیخ به فینال جام باشگاه های اروپا 1975 رسید . لیدز در سال 2001 به نیمه نهایی جانشین آن مسابقات یعنی لیگ قهرمانان رسید . این باشگاه همچنین در جام در جام اروپا در سال 1973 نایب قهرمان شد .

اکثر افتخارات این تیم تحت هدایت دان ریوی در دهه 1960 و 1970 به دست آمد . لیدز در مسابقات خانگی با کیت های تمام سفید بازی می کند . نشان این باشگاه دارای رز سفید یورک است که نمادی از یورکشایر می باشد . سرود باشگاه یک آهنگ بسیار معروف در این شهر است که در سال 1972 با نام “Marching on Together” منتشر شده است . لیدز با منچستریونایتد و چلسی و همچنین با تیم های محلی مانند هادرسفیلد تاون ، بردفورد سیتی ، شفیلد یونایتد و شفیلد ونزدی رقابتی دیرینه دارد.

سال های ابتدایی :

در 31 مه 1920 ، باشگاه لیدز یونایتد وارد لیگ فوتبال شد . در طول سالهای بعد ، آنها جایگاه خود را در دسته دوم تثبیت کردند و در سال 1924 قهرمانی این لیگ را کسب کردند و با آن به دسته اول صعود کردند . آنها نتوانستند جایگاه خود در این لیگ را نگه دارند و در سال 1926–27 سقوط کردند . پس از سقوط آنها ، فرکلاف استعفا داد و این راه را برای بازگشت ری به عنوان سرمربی باز کرد .

در سالهای قبل از شروع جنگ جهانی دوم ، لیدز دو بار سقوط کرد . در هر دو مورد ، آنها فصل بعد دوباره صعود کردند . در 5 مارس 1935 ، ری استعفا داد و بیلی همپسون جایگزین وی شد و 12 سال در این سمت باقی ماند . در فصل 1946–47 پس از جنگ ، لیدز یونایتد دوباره سقوط کرد و بدترین رکورد لیگ را در تاریخ خود ثبت کرد . پس از این فصل ، همپسون استعفا داد و در آوریل 1947 توسط ویلیس ادواردز جایگزین شد .

در سال 1948 ، سام بولتون جایگزین ارنست پولان به عنوان سرمربی لیدز یونایتد شد . ادواردز در آوریل 1948 پس از تنها یک سال مربی گری به جایگاه دستیاری مربی منتقل شد . سرگرد فرانک باکلی در ادامه جایگزین وی شد . لیدز تا سال 1955-56 در دسته دوم باقی ماند و سپس بار دیگر با تلاش زیاد به لیگ دسته اول صعود کرد . چارلز که یک بازیکن بسیار تأثیرگذار در این تیم بود ، تشنه موفقیت در بالاترین سطح اروپا بود و سرمربی رایچ کارتر نتوانست او را متقاعد کند که لیدز می تواند جاه طلبی های او را برآورده کند . چارلز با رکورد جهانی 65000 پوندی به یوونتوس فروخته شد . از دست دادن چارلز باعث شد که لیدز در فصل 1959-60 به دسته دوم سقوط کند.

دوران دان ریوی :


در مارس 1961 ، پس از استعفای جک تیلور ، باشگاه دون ریوی ، بازیکن سابق را به عنوان سرمربی جدید منصوب کرد . شروع کار او در شرایط نامطلوب آغاز شد . باشگاه “در تنگنای مالی” بود و در سالهای 1961-1962 تنها پیروزی در بازی آخر فصل ، این باشگاه را از سقوط به دسته سه نجات داد . ریوی جوان گرایی کرد و تغییر رنگ پیراهن به یک نوار تمام سفید را به سبک رئال مادرید پیشنهاد داد . لیدز در سال 1963–64 صعود به لیگ دسته اول را به دست آورد . در بازی های لیگ 1964–65 ، لیدز ​​بعد از منچستریونایتد دوم شد .

آنها همچنین به فینال جام حذفی رسیدند و پس از وقت های اضافی 2-1 در مقابل لیمبول در ومبلی شکست خوردند . در بازی های 1965-1966 ، لیدز دوباره در لیگ در مقام دوم قرار گرفت و این در حالی بود که به نیمه نهایی جام بین المللی باشگاه ها راه یافته بود و در مجموع مقابل تیم اسپانیایی رئال ساراگوسا شکست خورد . در فصل 1966-1967 ، لیدز در لیگ چهارم شد و همچنین به نیمه نهایی جام حذفی راه یافت اما در آن بازی با نتیجه 1-0 مقابل چلسی شکست خورد و در فینال جام بین المللی باشگاه ها ، 2-0 مقابل دینامو زاگرب شکست خورد .

با شکست خوردن لیدز در کسب جام ، آنها تقریباً رکورد انتقال بازیکن خود را در سال 1967-1968 دو برابر کردند و میک جونز ، مهاجم هدف شفیلد یونایتد را به مبلغ 100000 پوند خریدند . در این فصل لیدز اولین جام مهم خود ، جام اتحادیه را به دست آورد ، و تری کوپر تنها گل پیروزی این بازی را که 1–0 مقابل آرسنال بود به ثمر رساند . لیدز در دسته اول چهارم شد و در نیمه نهایی جام حذفی توسط اورتون شکست خورد . آنها همچنین به دومین فینال پیاپی جام بین المللی باشگاه ها رسیدند و این بار با کسب دو برد مقابل فرنس واروش مجارستانی ، این جام را از آن خود کردند . لیدز بازی رفت را 1 – 0 برد و یک ماه بعد با تساوی 0-0 در بوداپست از برتری خود دفاع کرد.


سرمربی ریوی با کسب موفقیت در مسابقات جام داخلی و اروپایی ، تمرکز خود را بر روی لیگ 1968-1969 قرار داد . لیدز عنوان قهرمانی را در آوریل 1969 با تساوی 0-0 مقابل تیم لیورپول در آنفیلد بدست آورد و طرفداران این تیم به لیدز تبریک گفتند . لیدز تعدادی رکورد از جمله بیشترین امتیاز (67) ، بیشترین برد (27) ، کمترین شکست (2) و بیشترین امتیازات خانگی (39) را در این فصل به همراه قهرمانی ثبت کرد .

رکورد بازی های بدون شکست باشگاه ، 34 بازی بدون شکست است که تا فصل بعد از این لیگ ادامه یافت . لیدز با امضای قرارداد آلن کلارک از لسترسیتی با مبلغ 165،000 پوند ، دوباره رکورد خود را شکست و رکورد نقل و انتقالات انگلیس را نیز شکست . آنها در 1969-70 سه گانه را هدف قرار دادند و به این هدف نزدیک شدند ، اما در هر سه جبهه در یک فصل شلوغ ناکام ماندند و در لیگ بعد اورتون دوم شدند . آنها فینال جام حذفی 1970 را به چلسی واگذار کردند ، و با شکست در نیمه نهایی مقابل سلتیک از جام اروپا خارج شدند .


ریوی با رد پیشنهاد سرمربی گری بیرمنگام سیتی ، تصمیم گرفت برای لیگ 1970-71 در لیدز بماند . لیدز و آرسنال هر دو برای قهرمانی در آن فصل به رقابت پرداختند ، اگرچه این توپچی ها بودند که قهرمانی را از آن خود کردند و پس از شکست دادن وست برومویچ آلبیون پس از گلی جنجالی که آفساید هم بود ، یک امتیاز بالاتر از لیدز بازی ها را به پایان رساندند . یونایتد همچنین توسط تیم دسته چهارم کلچستر یونایتد از جام حذفی حذف شد .

لیدز دوباره در جام بین المللی باشگاه ها موفق به رسیدن به فینال شد ، اما در فینال ، یوونتوس این تیم را با قانون گل های خارج از خانه شکست داد . لیدز دوباره در فصل 1971–72 نایب قهرمان شد و با یونایتد به فینال جام حذفی 1972 رسید اما در این بازی به یونایتد باخت .

در فصل 1972-1973 ، سرخپوشان دوباره به یک سه گانه نزدیک شدند ، اما آنها در لیگ سوم شدند و فینال جام حذفی 1973 را در مقابل ساندرلند دسته دومی در تقابل با همه انتظارات 1-0 از دست دادند . لیدز همچنین در فینال جام در جام اروپا مقابل میلان ایتالیا در ورزشگاه کفتانزوگیلو به میدان رفت ، جایی که در پی داوری جنجالی کریستوس میچاس که بعداً توسط یوفا به دلیل “عملکرد شک برانگیز” از دیگر مسابقات محروم شد ، 1 – 0 شکست خورد . در ادامه به ریوی در تابستان پیشنهاد سرمربی گری در اورتون داده شد ، اما تصمیم گرفت در لیدز بماند .

آنها با برتری پنج امتیازی مقابل تیم دوم لیورپول ، دسته اول را بردند و ریوی سپس تصمیم گرفت در پایان فصل 1973-1974 سرمربی تیم ملی انگلستان شود.
وی در 13 سال مسئولیت خود ، لیدز را به دو عنوان لیگ دسته اول فوتبال انگلیس ، یک جام حذفی ، یک جام لیگ ، دو جام بین المللی باشگاهی ، یک قهرمانی لیگ دسته دوم فوتبال و یک کامیونیتی شیلد رساند . او همچنین آنها را به سه فینال جام حذفی دیگر ، دو نیمه نهایی جام حذفی ، یک فینال جام بین المللی باشگاه ها و یک نیمه نهایی جام بین باشگاه ها ، یک فینال جام در جام اروپا و یک نیمه نهایی جام باشگاه های اروپا رساند . در نهایت این تیم همچنین پنج بار در لیگ دسته اول فوتبال پنجم ، یک بار سوم و دو بار چهارم شد.